محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت در بیستمین جلسه شورای عالی سلامت و امنیت غذایی اظهار کرد: جمعیت، یکی از مقولههایی است که میبایست به آن توجه شود و در کانون توجه قرار گیرد. در حال حاضر، وضعیت TFR (نرخ فرزندآوری) برخی استانها به حدود ۰.۹ رسیده و با نرخ جایگزینی فاصله دارد.
به گزارش مرکز رسانه ای جوانی جمعیت، وزیر بهداشت گفت: براساس قانون برنامه، یک مرکز درمان ناباروری کلاسیک باید در هر استان وجود داشتهباشد؛ در حال حاضر، این تعداد بسیار بیشتر است. آمار و ارقام دریافتی نشان میدهد تولد و محصول درمان ناباروری این مراکز، کمتر از ۷ تا ۸ هزار نفر است.
ظفرقندی با بیان اینکه حدود ۲۰هزار نفر سالانه در حوادث ترافیکی جان خود را از دست میدهند، گفت: بنابراین این آمارها نشان میدهد که هر چقدر هم در درمان ناباروری کار انجام دهیم باز هم یک چالش جدی در حوزه جمعیت داریم.
وزیر بهداشت با بیان اینکه سلامت به یک دستگاه محدود نمیشود، توضیح داد: همه ما میبایست دست به دست هم دهیم که کار پیش رود تا به هدف مطلوب برسیم. اقدامات را میبایست از پیشگیری آغاز کنیم، در مراحل درمانی نیز حداکثر کاری را که میتوانیم انجام دهیم و سپس پیگیری کنیم.
ظفرقندی درباره ضرورت کاهش مرگومیر حوادث ترافیکی توضیح داد: اگر همزمان با جوانی جمعیت، برای کاهش مرگومیر ناشی از سوانح و حوادث اقدام نکنیم، همچنان با یک چالش جدی در حوزه جمعیت روبهرو خواهیم بود.
وی درباره مسائل دخیل در حوزه سلامت گفت: بسیاری از عوامل موثر بر سلامت، ریشههای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و محیط زیستی دارند؛ بر این اساس، تمام دستگاههای اجرایی باید در این مسیر نقشآفرینی کنند. تحقق اهداف حوزه سلامت نیازمند همکاری و هماهنگی مستمر میان وزارتخانهها، سازمان حفاظت محیط زیست، سازمان بهزیستی، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و سایر نهادهای مسئول است.
ظفرقندی درباره تجربههای جهانی گفت: تجربههای موفق جهانی نشان میدهد هرچه مداخلات درمانی و توانبخشی سریعتر، دقیقتر و مستمرتر انجام شود، احتمال بازگشت افراد به زندگی عادی و کاهش ناتوانیهای ناشی از بیماری و آسیب، بیشتر خواهد بود.
او درباره چگونگی کاهش حوادث ترافکی گفت: قدردان زحمات پلیس هستیم اما مسائلی مانند جادهها، دوربینهای ترافیکی و رانندگان باید در کانون توجه قرار گیرند.
وزیر بهداشت در بخش دیگری از سخنان خود درباره مرگومیر ناشی از حوادث ترافیکی گفت: مرگومیر ناشی از حوادث ترافیکی جزو مرگهای قابلکنترل است. به طور مثال، احتمال زندهماندن افراد حدود ۲ درصد است؛ در حالی که میزان زندهماندن در آسیبها بسیار بیشتر است. کشورها علل منجر به فوت حوادث ترافیکی را هر پنج سال یکبار بررسی میکنند.