فضا آکنده از صدای گریه و خنده نوزادانی است که در آغوش مادران‌شان آرام گرفته‌اند؛ مادرانی که دور هم نشسته‌اند، گرم گفت‌وگو هستند و هر کدام نهالی نوپا را در آغوش دارند. گویی زمان در این جمع زنانه متوقف شده است؛ جایی که به حرمت دستان پرمهر مادران و روح‌های پاک نوزادان، دنیا مکثی کوتاه کرده است.
اینجا مادرانی گرد هم آمده‌اند که از همان لحظه تصمیم برای بارداری، فرزندشان را نذر یاری امام زمان (عج) کرده‌اند؛ زنانی که فرزندآوری را نه فقط یک انتخاب شخصی، بلکه جهادی آگاهانه برای نجات آینده سرزمین‌شان از غبار پیری جمعیت می‌دانند.
آغاز یک دل‌سپردگی از اربعین
ریشه این حرکت مادرانه به روزهای اربعین بازمی‌گردد؛ روزهایی که زنان در موکب‌ها کنار هم جمع می‌شدند و از آینده ایران سخن می‌گفتند، از سرزمینی که اگر امروز برایش چاره‌اندیشی نشود، فردا با بحران سالمندی روبه‌رو خواهد شد. همین دغدغه‌ها، مادران را به میدان آورد؛ میدانی که این‌بار نامش «فرزندآوری» بود.
اولین نوزاد، اولین سرباز
پری کهن، سفیر پویش ملی «فرزندان نذر تعجیل در ظهور امام زمان (عج)» در استان بوشهر می‌گوید: «از اردیبهشت ۱۴۰۳ فعالیت جهادی خودم را در حوزه فرزندآوری آغاز کردم.»
او نخستین تجربه‌اش را چنین روایت می‌کند: «اولین مادری که سفیر امام زمان شد، لیلا خانم بود. شب جمعه‌ای در گلزار شهدای بوشهر کنارش نشستم و از سنت حضرت زهرا (س) و جهاد برای آینده کشور گفتم. او سه فرزند داشت و تصمیم برای فرزند چهارم در دلش بود، اما هنوز به آرامش نرسیده بود.»
لیلا خانم اقدام به بارداری کرد، اما چهار ماه بعد فرزندش را از دست داد. با این حال، دوباره تماس گرفت و گفت: «یاری مولایم برایم مهم است؛ دوباره اقدام کرده‌ام.»
چندی بعد، پسرش متولد شد و اولین نوزاد این پویش نام گرفت؛ نوزادی که نذر امام زمان (عج) شد.
تغییر سبک زندگی، مقدمه یک تصمیم بزرگ
پری کهن از مادر دیگری به نام محبوبه یاد می‌کند که در ابتدا حتی به انجام منظم نماز پایبند نبود. او می‌گوید: «مدتی بعد تماس گرفت و گفت حالم تغییر کرده، نمازم را مرتب خوانده‌ام و برای فرزندآوری اقدام کرده‌ام.»
مادری پس از ۱۰ سال انتظار
این فعالیت‌ها محدود به یک مکان نماند. پری کهن بخشی از زمان خود را در امام‌زاده عبدالمهیمن می‌گذراند؛ جایی که با بانویی ترک‌تبار آشنا شد. زنی که ۱۰ سال در حسرت شنیدن صدای نوزاد بود.
چندی بعد، همان زن خبر بارداری‌اش را داد؛ گویی توسل و نذر، درهای رحمت را به رویش گشوده بود.
رضایت پدر، تولد امید
فاطمه خانم، مادر دیگری بود که همسرش با فرزند دوم موافق نبود. اما پس از توسل و عهدی که با امام زمان بستند، رضایت پدر جلب شد و فرزندشان پا به دنیا گذاشت؛ کودکی که نذر حکومت عدل مهدوی شد.
ثمره یک جهاد زنانه
پری کهن می‌گوید: «تاکنون ۱۷ زایمان در استان بوشهر با مشاوره مستقیم او انجام شده و ۳۲ مادر در حال حاضر در دوران بارداری هستند، بیش از ۳۸۰ مشاوره چهره‌به‌چهره در استان انجام شده است و در سطح کشور نیز ۲۱ هزار و ۶۱۰ مشاوره تخصصی فرزندآوری، ۴ هزار و ۴۸۰ پیگیری مستمر، ۹۰۹ مادر وارد دوران بارداری شده‌اند و حاصل این مسیر، تولد ۳۲۰ نوزاد با عنوان «نوسرباز» بوده است.»
انتظار، یک سبک زندگی
اگرچه این حرکت، جلوه‌ای از جهاد زنانه است، اما نقش پدران نیز در تأمین معیشت و حمایت از خانواده، جهادی مکمل در مسیر انتظار به شمار می‌رود.
این دورهمی بانوان بوشهری، تنها یک مراسم نیست؛ نمادی از انتظاری زنده و جاری در زندگی است. خانواده‌هایی که با عمل نشان دادند انتظار برای ظهور، فقط دعا نیست؛ تصمیم، اقدام و آینده‌سازی است.«فارس»
ایتا
واتساپ
تلگرام