
راهروهای دادگاه خانواده یک تهران هر روز میزبان زنانی است که با امید حفظ زندگی مشترک سالها از خواستههای خود گذشتهاند اما اکنون برای پایان دادن به رابطهای که به گفته خودشان جز فرسودگی و آسیب روانی دستاوردی نداشته، به دادگاه آمدهاند. کارشناسان معتقدند در برخی از این پروندهها، مسئولیتپذیری افراطی و کمالگرایی، به جای استحکام خانواده، زمینه فرسایش روابط را فراهم کرده است.
به گزارش مرکز رسانه ای جوانی جمعیت، راهروهای دادگاه خانواده یک تهران، جایی است که هر روز دهها پرونده خانوادگی در آن ورق میخورد؛ پروندههایی که پشت هر کدام، سالها زندگی مشترک، امید، اختلاف و گاه تحمل نهفته است. روی نیمکتهای انتظار، زن و مردی که روزی آغاز زندگی مشترک را جشن گرفته بودند، اکنون در انتظار رأیی نشستهاند که سرنوشت آیندهشان را رقم میزند.
در میان مراجعهکنندگان، زنانی دیده میشوند که میگویند سالها تلاش کردهاند زندگی مشترک خود را حفظ کنند؛ زنانی که به باور خود، برای جبران کمکاری همسر، مسئولیتهای بیشتری پذیرفتهاند و اکنون با احساس فرسودگی جسمی و روانی، راه دادگاه را در پیش گرفتهاند.